تنبور

تنبور یا همان تمبور سازی است که مشتکل از دسته‌ای نسبتا بلند و کاسه‌ای گلابی شکل دارد و اغلب از چوب درخت توت ساخته می‌شود. دسته‌ ی ساز از چوب گردو می‌باشد. کاسه آن به دو مدل  یعنی یک تکه که از قدیم رایج بوده و چند تکه‌ای است که در دهه‌های اخیر از کاسه سه تار تقلید شده و ساخته شده‌ است. طول این ساز  مابین ۷۰ تا ۸۰ سانتی متر است و شامل سه سیم می باشد. این ساز  شامل چهارده پرده و بدون ربع پرده می‌باشد و همچنین در نواختن آن دو نوع کوک مرسوم است. در نواختن آن دو نوع کوک رایج است. نحوه نواختن تنبور به این صورت است که با چهار انگشت دست راست و بدون استفاده از مضراب مصنوعی می‌ باشد. و تکنیک‌های دست چپ آن عینا شبیه بقیه سازهای زهی دسته دار مثل تار و سه تار است. 

اطلاعات بیشتر

تمبور یکی از قدیمی‌ترین سازهای ایران به حساب می رسد. به خاطر آن جنبه ی عرفانی و مقامی گرفته است.  ساز تنبور قدیمی ترین ساز زهی زخمه‌ای بوده به این معنی که ساز تنبور  اولین سازی است. که با دسته‌ای بلند به کاسه و وتر داشته‌ است. در رپرتوار موسیقی  ساز تقریبا ۷۲ مقام دارد که ۱۶ مقام آنها مرتبط به مقام‌های مجلسی و ۵۶ مقام آن نیز وابسته به مقام‌های حقانی یا همان کلام است. پایه و اساس موسیقی  ساز تنبور مثل موسیقی کلاسیک ایرانی بدون آمادگی قبلی سخن گفتن است. ناگفته نماند این ساز تنبور برای نواختن قطعات حماسی نیز قابل استفاده است.

نمایش دادن همه 2 نتیجه