Def

دَف یکی از سازهای کوبه‌ای در موسیقی ایرانی است. که دارای حلقه‌ای چوبی می باشد که پوست نازکی بر روی آن کشیده‌ شده است و به صورت ضربه‌ها یا  به کمک انگشت نواخته می شود. این ساز از سازهای ضربی ایرانی مشابه به  شکل دایره ولی بزرگ‌تر از آن و البته با صدای کلفت تر است. در حقیقت ساز دف یعنی چنبری است متشکل از چوب که بر روی آن پوست کشیده باشد. و بر دوره آن حلقه‌ها آویزند. در زمان های قدیم از پوست آهو برای آنکه طنین و صدای بهتری داشته باشد. استفاده می کردند. جالب است بدانید زنگ‌های دف را جلاجل می‌گفتند. در دوره ی اسلامی به آنهایی که دف یا دایره می‌نواختند جلاجل‌ زن می‌گفتند. کلاف اصلی دف بدنه‌ای ب شکل استوانه‌ و کوتاه از جنس چوب است. که در یک طرف آن استوانه از پوست حیوانات و یا پلاستیک کشیده شده‌ است.

اطلاعات بیشتر

دف از ساختمان مخصوصی تولید شده است.از جمله کلاف اصلی، پوست، حلقه ها و گل میخ ها می باشند. در دوران قبل از اسلام دف در موسیقی ایرانی و کُردی حضور داشت به‌ صورتی که رد پای ریتم‌های آن هنوز هم در موسیقی کردی باقی مانده است.  در چندین سال‌ گذشته  دف‌نوازی در اکثر شهرهای ایران رایج‌تر شده‌ است.  هنر آموزان بیشتر کنجکاو و علاقه مند برای آموختن  آن روی آورده‌اند. مخصوصا در استان کردستان و استان کرمانشاه دف‌نوازی برای مردم بسیار ارزشمند و بسیار مهم است و در میان مردم جایگاه خاصی دارد. دف حلقه‌ای ساخته شده از جنس چوب می‌باشد که عرض آن تقریبا ۵ تا ۷ سانتی‌متر و قطر آن از ۲۵ تا ۴۰ سانتی‌متر می باشد.

نمایش 1–8 از 19 نتیجه